W 1984 roku Meczet-Katedra w Kordobie został uznany przez Unesco (Organizację Kulturalną, Naukową i Edukacyjną Organizacji Narodów Zjednoczonych) za Światowe Dziedzictwo Ludzkości. W 1994 uznano uniwersalną wartość historycznych dóbr Kordoby rozszerzając tytuł Światowego Dziedzictwa Ludzkości na całą dzielnicę otaczającą Meczet-Katedrę, czyli na największe w Europie Stare Miasto.
Kategoria Światowego Dziedzictwa Ludzkości przyznawana jest w celu ochrony, identyfikacji i utrzymania spuścizny kulturowej i naturalnej, która uznana jest za wyjątkowo wartościową dla całej ludzkości.
Unesco definiuje dziedzictwo jako spuściznę, którą otrzymujemy w spadku przeszłości, żyjemy nią w teraźniejszości i przekazujemy przyszłości. Dlatego też, określenie Dziedzictwa Ludzkości niesie ze sobą wartości ochrony i świadomość, które nie tylko dotyczą samych dóbr, ale działają jako narzędzie uświadomienia obywateli.
Dziś członkowie Unesco badają Patia w Kordobie celem ogłoszenia ich Niematerialnym Dziedzictwem Ludzkości. Planowane jest także zaprezentowanie w niedalekiej przyszłości kandydatury ruin Medinat al-Zahra, aby ochronić je tytułem Dziedzictwa Ludzkości.
